Танкы туман тып тынч бейпил айлана,
Айыл ичи уктап жатат жайгана.
Капилеттен болуп кетти алаамат,
Кайдан чыкты кайдан келди бул бале.
Бир заматта бырын чырын чыгарып,
урандылар канга-жанга чыланып.
Далайлардын тагдыр танын атырбай.
Айыл ичин басып турат мунарык .
Эрте туруп эне кеткен жумушка,
а балдары жетишкен жок турушка.
Жетим сиреп жетим калды наристе,
эч ким калбай ага конул бурушка.
Бир заматта жалп деп очту омурлор,
ооруп турат куурап турат конулдор.
Аянбастан кайгыларын тен болуш,
ал тууганын мекендешин конул бол.
Ар адамга уят намыс ар берген
колдон келсе эч нерсе алба ал жерден.
Таамай таасын тийсин ошол дареке,
эншерилип эт журогу эл берген.