Бир даанышман кишиден: “Өткөн өмүрдөн эмнени үйрөндүңүз?” – деп сурашат. Даанышман төмөнкүчө жооп берет: “Өмүр карызга берилип, күнү келгенде кайра алынаарын жана дүйнөнүн өтүп кетээрин түшүндүм.”
Мазлум (укугу тепселген) адамга, кеч болсо да жардам берилерин түшүндүм.
Биз капылетте калган кезде, көз ирмемчелик убакыттын ичинде ажал келип, өмүр бүтүп калышы мүмкүн экендигин түшүндүм.
Жылуу сөз, жылмайып турган жүз – адеп-ахлактын эң жогорку даражасы экендигин түшүндүм.
Ден-соолугу чың, тынчтыкта жашаган адам – бул ааламдагы эң бай адам экендигин түшүндүм.
Сарымсак эккен адам, түшүм алган кезде райхан албастыгын түшүндүм.
Өмүр бүтсөдө да, жумуштун эч качан түгөнбөстүгүн түшүндүм.
Адамд