დედავ - სიცოცხლის დიდო საწყისო,
დედავ - ცხოვრების ბურჯო მაგარო,
ეს გული შენი გულით ხალისობს,
შენი თვალებით ვხედავ სამყაროს.
ჩემს აკვანს ფერად ღილკილებიანს
შენ დამღეროდი ,,ნანას", ,,მზე შინას'',
რამდენი ღამე არ გძინებია რომ,
ჩემთვის ძილი გესწავლებიანა.
შენ ჩემი ხელი ხელში გეჭირა,
არ მშორდებოდი წუთით, საათით,
რომ სიარული გესწავლებინა
შენც დადიოდი ჩემთან ტაატით.
დედავ ვიყავით თითქოს ტოლები
თოთქოს ფიქრები გვქონდა საერთო
შენ ჩემს გაკეთილს იმეორებდი
რომ ჩემთვის ცოდნის შუქი აგენთო