Әниле чак искә төшә һәрчак,
Озын чәчләремне үргәне.
Йомшак кулы белән баштан сыйпап
Үгет-нәсыйхәтлар биргәне.
Әниле чак бәхет белән тулган,
Иң тыныч җир- әни куены.
Әни барда бөтен дөнья нурлы,
Яшәүнең юк һичбер кыены.
Иң тәмле аш -әни пешергәне,
Җылы икмәк ашап туйгысыз.
Түр башында әни мендәрендә
Бер йокларга иде кайгысыз.
Әни назы - иң назлысы булган,
Төннәр якты әни янында,
Мәхәббәткә төреп, без туганны көтеп,
Йөреткән ул безне карынында.
Йокламыйча баккан төннәр буе,
Бишек тибрәткән ул җыр җырлап.
Бәйләгән ул җылы оекбашлар,
Төрле җепләр белән сыр сырлап.
Әниле чак калды үткәннәрдә,
Тик әнием мәңге йөрәктә.
Бергә булган ул бәхетле чакны,
Кайтарырга булмый теләп тә