Հանգիստ ու խաղաղ քնած էր քաղաքն իմ հարազատ ... Բայց անքուն էի ես , ու օրը արդեն լուսանում էր ... Հոգնել էի ուժեղ լինելուց , կամ ավելի ճիշտ ուժեղ երևալուց .. Աչքեր էի ուզում տեսնել բարի , որ նրանք գոնե ինձ մխիթարեին , ԵՎ շուրթեր կուզուի տեսնել ես , որ գեթ մեկ անգամ կարողանային սեր խոստովանել , միայն թե անկեղծ ...♥(((