არ დავასრულებ შენზე მოლოდინს,
არ დავასრულებ შენს მონატრებას,
მე დღეთა რიცხვი ვერასდროს დამღლის,
შენთან მანძილიც ვერ მომერევა.
პირიქით, უფრო მოვიკრებ ძალას,
რომ თუნდაც გვიან , მაგრამ მოვიდე.
მე გავაქარვებ ტკივილებს მრავალს,
რომ ამ გრძნობებზე შემხვდე გრძნობითვე.
შორს გადავივლი მთებსაც და ველებს,
უღრანი ტყიდან თავსაც დავაღწევ.
ზღვებში გავუშვებ უამრავ გემებს,
თავისუფლების ფრანებს ავაფრენ.
შევკრიბავ ქვეყნად სამყაროს ვნებებს,
დავეუფლები ენას ცხოველთა.
ფრინველებისგან ვისწავლი ფრენებს,
რწმენას შევიგრძნობ ვიცი ყოველთა.
ზღაპრებს შეთხზავენ ამ მოლოდინზე,
მითად აქცევენ სიყვარულს ჩემსას.
პოემა შენზე, ლექსი ლოდინზე,
შეისწავლიან ამას სულ ყველგან.
არ გავჩერდები, ისევ მოგძებნი,
ვერ დაგმალავენ მცველები ვე