Հաճախ,շատ հաճախ
Մենակւթյան մեջ,
Երբ հոգիտ տխւր վհատված նստած,
Անց ւ դարձերից եղած գործերից
Դժգոհւթյանն ես դւ ընկեր դարձած
Կյանքը շփոթված, օրը' մթագնած
Ւ ելք չես գտնւմ իրավիճակից,
Տագնապած, ամպոտ խավարի ներսւմ,
Բւժւմ չես գտնւմ տանջող ցավերից:
Ւ մտորւմ ես տարբեր հարցի շւրջ,
Փորձելով գտնել բանալին ոսկյա,
Որ դւռը բացես ւ փորձես ապրել,
Երջանիկ, անհոգ դրախտւմ թավշյա:
Բայ դա երազ է ինչ էլ որ լինի
Դրախտը մարդւ համար չէ եղած,
Այլ երազանքի ւ մեծ հավատքի
Հոգւ աշխարհի վայրն է սահմանված:
եթե ւզւմ ես երջանիկ ապրել,
Բարւ բանալին ձեռքիտ մեջ պահիր,
Ամեն մի գործի իրավիճակւմ,
Քոնը մի նայիր ,բարին կատարիր:
Կյանքը կդառնա երազած դրախտ,
Հոգւն կսնես դւ անմահւթյամբ,
Եթե ւզւմ ես հավերժ դւ ապրել
Ընկերը դարձիր
բարե