Кебелбеймин
Күндө жатам төшөктө ыйлай,ыйлай.
Өтпөй жатат мен үчүн жылдарым ай.
Журоктун токтобосун сезсем дагы,
Күнөөкөр болуп жүрөм күндөрүм ай.
Өзүмдү сооротомун акырындан,
Артыгы жок журоктун жакынынан.
Кол шилтеп баарынан кетким келет,
Айтпасын дейм,кетти деп акылынан.
Ташбоор жүрөк мени эч аябады,
Жакпады го сага да, керилгеним.
Болду эми нур чачкан конулумо,
Ыйлатсан да, эми эч кебелбеймин.
Абдыкапар кызы Ырысгуль