Имрўз Тоҷикистон ба хотири сохтмони нерўгоҳи Роғун монанди ҷавони қавипайкар ва диловари биступанҷсолаест, ки ба мисли Фарҳоди кўҳкан синаи кўҳи хороро мешикофад, пеши дарёи шўху саркаши Вахшро мебандад, кишвари худ ва минтақаро чароғистон мегардонад.
Муҳимтар аз ҳама, халқи сарбаланди тоҷик ва ҳар як фарди баору номус зарурат ва аҳамияти ин иншооти сарнавиштсозро бо тамоми ҳастӣ дарк менамояд. Ва ин, албатта, ба роҳбарияти давлат, инчунин бинокорон нерўву илҳоми тоза мебахшад.
Ҳоло майдони сохтмони ин иншооти барои мамлакати мо тақдирсоз ба корзори заҳмати созанда, майдони ҳиммату ҷавонмардӣ, арсаи озмоиши нангу номус ва гузашта аз ин, ба ғояи миллии мо табдил ёфтааст.
Чунки Роғун натанҳо м