Эх жашоо мынча кыйын билбедим,
Наалыгандай болду созум билемин.
Кагылдым мен, кыйналдым мен,
Тартып азап'кайгын ченгелин...
Мынча менден кетпей койду мерездик,
Мерез тугул, таш боордук керездик.
Жашоо мени калчадын да, ийледин,
Жаштыгымдан сыноолорду коп бердин...
Мейли сына, сын да болор ушунчалык,
Сынагында мен турамын кыйналып.
Жыгыттын го, ийилбеген башымды,
Берип дагы тоодой мага азапты...
Мейлин дейин котороюн муну да,
Суранарым башка мени кыйнаба.
Акыйкатты бийиктетчи Аллахым,
Жайнамазда ниэттерим туз мына...
Дагы да мен отуномун Аллахым,
Мерездикти менден алып таштагын.
Наалыган бир пенденди кечире гор,
Ыйым менен чыгып кетсин азабым...
Каалабаймын эч п