14болум.Бугунку кун ушунчалык эрте башталгандай сезилди.Кун ысып калганга терезени ачып жаткан Ширин эже биринчи эле куштардын сайраганын укту,анан сыртка чыгып суунун акканына карай басып,жүзүн жууп короого карай бет алды,уйларды саап жатып адаттагыдай Жазгүлдүн кадамдары угулду,жакындап барып корккондой токтоп калды..
-Ии келегой,ошол жерде туруп аа,чырагым менин туруп мени таппай калдыңбы?азыр кызыма сүт беремин,сүт ичет да кызым…
Ынангандай болуп колуна кармаган пияласын четин оозуна салып турган Жазгүлдү көрүп ичинен аяп кетчү,,,Байкушум ай уста Кудай мүнөздү бергенин буга,дегеле эчкирип ыйлабайт,берсең жеп бербесең сурабайт деле,апасы жогун билип жоош кылган мунунду,өзүмдүн кызым,өзүм