დიდხანს მინდოდა მეწერა შენზე, როგორ აღმზარდე აქამდე დედა, ვერ ვპოულობდი საშენო სიტყვებს, რაც გულში მქონდა, რაც სულ თან მსდევდა. გზას მინათებდა, როგორც ლამპარი, ყოველი სიტყვა ჩემთვის ნათქვამი, მე ახლა მივხვდი, რომ შენი სიტყვა იყო ყველაზე სუფთა, მართალი. შენ დამანახე ცხოვრების ხედი, არ იცი, როგორ მიყვარხარ დედი! შენ დამანახე ის მართალი გზა, ასე წვალებით, ნელა რომ ვდგები. მე ბუნებით ვარ კეთილი, მშვიდი, ჩემში ამ გრძნობებს სიყრმიდან წვრთვნიდი. დიდი ხანია, მინდოდა მეთქვა, მაგრამ მიჭირდა, ახლაც ძლივს ვბედავ, ვერცერთი სიტყვა ვერ იტყვის იმას, როგორ მიყვარხარ, ძვირფასო დედა !