Մորս ձեռքերը...Այն ձեռքերը ՝որում ես մեծացել եմ:Այն ձեռքերը, որոնք ինձ շոյել ու գուրգուրել են ՝ տարբեր իրավիճակներում:Մորս ձեռքերը չեմ փոխի ո՛չ ոսկով,ո՛չ արծաթով ու ո՛չ էլ աշխարհի բոլոր գանձերի հետ:Երբ լացել եմ ՝ ինձ իր գիրկն է առել մայրս իր ոսկե ձեռքերով:Շնորհակալ եմ Տեր, որ ինձ մայր ես պարգևել...Շնորհակալ եմ, որ ես ունեմ մայր ու նա իմ կյանքի ամենամեծ իմաստն է...Շնորհակալ եմ:Երբ ես ու մայրս մենակ ենք լինում,սկսում եք խոսել անցած տարիներից:Մայրս պատմում է ,թե մեզ ինչ դժվարությամբ է մեծացրել ու կարծես աչքերս լցվում են դառը արցունքներով: