პირქუშ საღამოს, ტირანია ამეფებს დაძრწის
და ტირანები ხარხარებენ, რბოზე სრულიად
ბაბილიონი, ბიუსტები, ცვილები დაწვით
აქ მარტო ძვლების და წითელი, სისხლის სუნია.
მუქთად ჩამყლაპავს, პირანები ოკეანეში
ამ დამპალ მიწას საფლავებო, ვერ გამოიხსნით
მიყურებს ყველა მომღიმარი, დამპალ თვალებში
მაგრამ მათ როგორ ვეზიზღები, მე კარგად ვიცი.
ფრენა და ფრენა მეგობრებო და ფრენა, ფრენა
ვერა და ვერა ვერ იშოვა, ეპოქამ ფრთები
შუშის ბოთლშია ჩაკეტილი, გარშემო ყველა
და ბოთლის საცობს არც გარედან, აღარ ხსნის ერა.
ფრენა და ფრენა მეგობრებო, მინდა სიხარბით
ტვინი გამისკდა და დამღუპავს, ხალხის მორალი
რომ ერთხელ მოვწყდე ამ დაწყევლილ, მიწის სიყალბეს
ჰო , მეც თქვენსავით ფრინველი ვარ ჰაეროვანი.
როგორ მცხვენია ჩემს სახეზე, გაწნილი ხ