То ки аз лутфи Илохи шуд ъаён,
Талъати пайғамбари охирзамон.
Маккаро аз руи худ пурнур кард,
Аз арабхо ин сифатхо дур кард.
Гуфт Хукмуллох ин аст эй киром,
Бояд занонро намоед эхтиром.
Ин занон хушбуй чун райхонаанд,
Ин занон шамъу чароғи хонаанд.
Зан агар мавчуд дар олам набуд,
Дар замон як нафар одам набуд.
Духтаронро дуст доред аз вафо,
Салмае ворид маёред аз чафо.
Хар ки аз худ духтарашро шод кард,
Хонаи худ дар Бихишт обод кард.
Хар зане дорад тақозои хуқуқ,
Духтаронро хастанд дорои хуқуқ.
Ман зи дунё дуст дорам се чиз,
Ақлу намозу занони бо тамиз.
Хаст чонам зери пои модарон,
Чони фарзандон фидои модарон.
Хар ки некуи намояд бо ъаёл,
Ёбад андар назди Хақ ризқи хало