მახსენდება ერთი შემთხვევა: ცისკარზე ვმსახურობდი ალექსანდრე ნეველის ტაძარში. უეცრად მამა ზინობი (მაშინ ჯერ კიდევ არქიმანდრიტი, შემდეგ წმიდა მიტროპოლიტი ზინობი(მაჟუგა)) სწრაფად შემოვიდა საკურთხეველში და მითხრა: "სამეუფეო კარები გააღე". მიმდინარეობდა სადაგი დღის მსახურება, იკითხებოდა კანონი. ვიფიქრე, ალბათ შეცდა-მეთქი და გადავწყვიტე, შემეხსენებინა, რომ საეკლესიო ტიპიკონით სამეუფეო კარები არ იღება. ამ დროს გვერდით კარიდან შემოვიდა მიტროპოლიტი ეფრემი (მომავალი პატრიარქი). მამა ზინობს სურდა, მღვდელმთავარს შესაფერისად დახვედროდა, მე კი მიხვედრა ვერ შევძელი, რადგან არ ვიყავი მიჩვეული პირველივე სიტყვაზე მორჩილებას. ახლა ვხვდები, რომ მორჩილება არ აყოვნებს, სიმდაბლე კი წინ არ აღუდგება და არ მრავლისმეტყ