ტ ა ლ ა ხ ი
- ორი კილო კომში ამიწონეთ, უჩა ბიძია, და რაც დარჩება იმის ვაშლი - ხუთლარიანი გაუწოდა ახალგაზრდა ქალმა მოხუცს და თითქმის თვალებამდე აიწია კისერზე მოხვეული თავისივე მოქსოვილი კაშნე.
- შენ ხარ, ნუციკო?! ძლივს გიცანი - გაუღიმა მოხუცმა. ეგრე ძალიანაც არა ცივა, სახეს რომ მალავდე, ხო მშვიდობა გაქვს, შვილო - გამჭოლი მზერა შეავლო უჩამ.
- კი, კი, მშვიდობაა. ისეთი არაფერი - ტირილი გამოერია ხმაში ნუცას.
- აბა ,ერთი დახლს მოუარე და ჯიხურში შემოდი, შვილო. გამათბობელი მაქვს ჩართული, ჩამოჯექი და გაითბე ეგ გალურჯებული ხელები, სანამ ხილს აგირჩევდე.
- არაა, იყოს...
- შემო, შვილო, შემო...იქნებ, არა მკადრულობ, ჰა? თვალი ჩაუკრა მოხუცმა.
- ეგ რა შუაშია...ნელა დაიძრა შეთავაზებული სკამისკენ ნუცა.
- მე დ