Бугун орзуларинг бўлдику сароб,
Нима иш бошласанг, қонунга хилоф.
Қишлоғимда, қаранг, эркак қолмади,
Кундан кун харобдир, йилдан йил хароб.
Сўз билан бир-бирин ялаб яшашар,
Қурган уйларини санаб яшашар,
Оддий халқни итдай талаб яшашар,
Кундан кун харобдир, йилдан йил хароб.
Етмиш йил қарамдик, “ортмаганидик”,
Газларни тортарда тормаганидик,
Тўк йўқ қоронғида ётмаганидик,
Кундан кун харобдир, йилдан йил хароб.
Гудакка соғинчдан азият етди,
Куёвлар уйланиб Масковга кетди,
Ёш келинларга увол бўбкетди,
Кундан кун харобдир, йилдан йил хароб.
Бу шеърни ёзган телбами, гадо?
Кимлигин билишса, бўлади адо!
Ўзбек миллатимга ширин жон фидо.
Кўзингни очмасанг, аҳволинг хароб.
Кундан к