Döstim xavolanib ketma özingdan, Toģlarni boshini eggan dunyo bu. Kimlarni yayratib jannat boģida, Kimlarni kuydirib farzand doğida. Kimlarni öldirib yoshlik choğida. Kimlar yetolmayin orzu xavasga, Kimlar bir umrga nagron xasta. Odamlar unutsa sizu bizni, Öģil qaro qilsa ota yuziniy. Ona qarģab ursa badnom qizini, Döstlar aylansalar tulki böriga, xiyonat qilganda ayol eriga. Bu qanday dunyo bu bu qanday dunyo.