ЧАКАЛОКГИНАМ МАНИ
Кеч тушиб, ишдан уйга
кайтдим.
- Келяпсизми дадаси? - негадир
ғамгин аёлим.
- Ҳа, тинчликми, кайфиятинг
йўқроқ?
- Йўқ, ўзим шунчаки, - деди-ю,
юзларидан ниманидир
яшираётгандай кўринди
кўзимга.
Қизларим билан кўришиб,
овқатланиш учун дастурхон
атрофига йиғилдик.
Ҳотиним икки қошиқ ҳам
овқатланмадида, катта қизимга
"дастурхонни йигиштириб
олгин" дея ётоқҳонага кириб
кетди...
Овкатланиб булгач, ортидан
мен ҳам унинг ёнига кирдим...
Ёстиқни қучоқлаганча йиғлаб
утирарди, мени кўриб дархол
қўллари билан ёшларини артиб,
менга юзланди…
- Тинчликми? Нега йиглаябсан?-
савол назари билар қарайман.
- Йўқ, ўзим шунчаки, бошим
оғрияпти.
- Сенга бир нима бўлган,
бошинг оғриса йигламасди