KELDI QIYOMATDAN NISHON
Topdi shuhrat xalq ichinda bu jaholatdan nishon,
Qoldi darvishlar dilinda dog‘u hasratdan nishon,
Qolmadi mazlumlara hech rastu nusratdan nishon,
Sarbasar to‘ldi jahona bu bad ofatdan nishon,
Tegdi olam ahliga yuz ming xijolatdan nishon,
Er bilarlar, kimda bo‘lsa ul sharoratdan nishon,
Yodga solmas xayr ishin, topgan zalolatdan nishon.
Ne muruvvatdan asar bor, ne adolatdan nishon,
Shak emasdir, do‘stlarim, keldi qiyomatdan nishon.
Qay kishi bid’atga botsa, oni, bas, er bildilar,
Mahshara munkir bo‘lib, yo‘q dunyoni bor bildilar,
Shar’ ishin bad anglayib, xo‘b ishni bad kor bildilar,
Sodiqlari xoin bilib, xoinlari yor bildilar,
Tome’lari qoni’