Təxminən 1 aydan bir az artıq keçib bu söhbətin üstündən.İşdən qayıdırdım, maşınıma doğru metrodan çıxdım, hava çox soyuq, həm də yağıntılı idi. Gördüm metronun divarı dibində bir yaşlı qadın durub, əlində kiçik dəstələrdə bağlanmış Nərgiz gülləri tutub satır. Hiss olunurdu ki, zavallı çox da üşüyür, əyin-başı, pal-paltarı da olduqca nimdaş vəziyyətdə idi.Nəysə diqqətimi cəlb elədi bu yaşlı nənə, halına ürəyim sızladı, çox yazığım gəldi. Nərgiz güllərindən çox xoşum gəlir, çox gözəl olurlar, ətirləri də olduqca gözəl olur , amma həyətimizdə olduğundan almağa ehtiyyac qalmır heç vaxt. Adətən belə vəziyyətlərdə gördüyümə etinasız qalmamaq üçün kiçicik də olsa hansısa köməyi etməyə çalışıram hə