Қиссаи дӯсти воқеъи. Нафаре ба дӯсташ занг заду гуфт: Дӯстам ман ба 1000 сомонӣ эҳтиёҷ дорам, агар дошта боши бидеҳ? Дусташ гуфт: Ҳозир не, бегоҳ қаҳвахона биё, гир. Ман дар онҷоям. Чун бегоҳ шуд, ӯ дубора ба дӯсташ занг зад, то дар қаҳвахона ҳаст ё на.Вале ҳар қадар занг зад телефани дӯсташ хомӯш буд. Вай ноилоҷ рафт ва онҷо дид, ки дӯсташ онҷо нишастааст. Бо ғазаб ба сӯи дӯсташ рафта гуфт: Агар пул надори мегуфти надорам чаро боз телфонатро хомуш карди? Дӯсташ гуфт: Бубахш, ман телфонамро хомуш накардаам. Онро фурухтам ва ана пулаш бигир! Дӯстони ҳақиқӣ воқеъан зинда бошанд. Муҳим инҷо пул нест, муҳим меҳру муҳаббат нисбати дӯстон доштанаст. Лекин мутаассифона имрӯз бисёриҳо меҳру муҳ