Bir kishi uylandi. U ayolini juda yaxshi ko‘rar, ardoqlar edi. Kutilmaganda ayolda g‘alati kasallik boshlanibdi. Butun badaniga husnbuzar va yaralar toshib, avvalgi chiroyidan asar ham qolmabdi. Dard borgan sari avj olibdi. Kasallik boshlangan vaqtda er safarda ekan. U qaytayotganida falokat yuz berib, ko‘zi jarohatlanibdi, ko‘rmay qolibdi. Shu alfozda er-xotin 40 yil birga hayot kechirishibdi. Vaqti-soati yetib, ayol vafot etibdi. Er bir umrlik hamrohini, vafodor, itoatli xotinini yo‘qotganidan qattiq xafa bo‘libdi. Ayolni dafn etishgach, barcha tarqalibdi. Er ham o‘z uyiga ketmoqchi bo‘libdi. Shunda yonidagi do‘sti: —Qayoqqa ketyapsan? – deb so‘rabdi. —Uyimga, – javob beribdi er. —Qanday q