Andijon, ko’nglimda ko’kargan dalam,
Yo’limga termulib tolgan chorbog’lar.
Meni so’g’inadi sog’inmasam ham,
Bog’i Boburdagi momaqaymoqlar.
O’zing ulg’aytirgan niholingga boq –
Na bo’ying yetar, na qo’ling yetadi.
Bolangdan shoh chiqsa- o’zga yurtda shoh,
Shoir chiqsa bari daydib ketadi.
Gohi koyimaysan gapga kirmasa,
Gohi boshin silab yo’lga solmaysan.
Taqdirsan noliysan xudo bermasa,
Xudo berganini asray olmaysan.
Bevafo dunyoning ishlarin ko’rsang –
Sen qurgan saroyga hind mehmon tanlar.
Balki ahil bo’lsang, sal kengroq bo’lsang,
Bag’ringga bo’lardi Tojimahallar.
Uzr, gar og’rinsang yelkamga bosh qo’y,
Shod kuning ko’nglingni men bilan chog’la.
Boburga ilinsang, menga qovun so’y,
Cho’lp