Дар насибам кай бувад, ман ҳам кунам Хаҷро адо, Бо дили пок рафтану, зиёрат кардани мулки Худо. Бандаи пургуноҳем, тавба кардан кори мост, Тавба аст ки мекунад моро аз гуноҳ ҷудо. Уммати Расул ҳастем, пайрави Эмоми Аъзам, Дар сари гури Расул кай кунам як каф дуо, Ошиқи ҳақ гаштем, беҳтар зи ин ишқ нест нест. Кай бошад, ашк резам хонаи он Мустафо.