კვლავ სიჩუმე ჩამოწვა
წამი გახდა ხნიერი,
და გაგცევას ლამობდა
ეს სახამო ცბიერი
ეს მთვარეკი უსიტყვოდ
ღრუბლებს ეფარებოდა
ვატყობ მთვარეც უშენოდ
აღარ მეკარებოდა.
მეხომ შენთვის წამები
წლებად მინდა ვაქციო,
და მსურს არსად გაგიშვა
შენთან დრო რომ გავლიო.
საუკონეს მოგიძღვნი ,
მარადიულ სიცოცხლეს,
მინდა წამი უშენოდ
აღარასდროს ტიროდეს,
კვლავ სიჩუმე ჩამოწვა
წამი გახდა ხნიერი,
წამში წლები გაჩერდა
ღამე იყო ცბიერი,
მენატრება წუთები
გული როცა ხარობდა,
როცა ჩემი სურვილით
ბულბულიც კი გალობდა.
დრო ხომ ჩემი იმედის
ერთადერთი შანსია,
მეხომ შენთვის ვარსებობ
გულს ხომ შენთვის სცალია,
სიმარტოვე, განცდები,
და გრძნობების ამარა,
გავხდი ღამის დარაჯი