ნუ მდარდობ დედი, მე ძლიერი ვარ,ნუ შეგაშინებს ჩემი ცრემლები.
შენც კარგად იცი, რომ რა ხანია,ამ წუთისოფელს ვეპაექრები.
ისე გაფრინდა დრო, ვერ გავიგე და ირევიან სულში ფერები.
შენ გაიზარდე ჩემო იმედო,მე კი არ ვიმჩნევ, როგორ ვთეთრდები.
მკერდში გიხუტებ, როგორც პატარას და მეხვევიან კაცის ხელები.
მე რა წამაქცევს, როცა შენ მყავხარ,შენით ვცოცხლობ და შენთან ვჩერდები.
ნუ მიწყენ დედი, თუ პატარად გთვლი და თუ მძინარეს ბაგით გეხები.
შუბლზე გკოცნი და ჯვარს ჩუმად გსახავ,მერე კი ისევ ფიქრებს ვედები.
დედი, მიყვარხარ სუნთქვაზე მეტად,ერთი ვარ, მაგრამ შენით ვბევრდები.
შენ ის ძალა ხარ, ვისაც ვეყრდნობი,მერე კი ისევ წარსულს ვეხები.
არ შეგეშინდეს ჩემო პატარავ,მე ისევ ის ვარ, მხოლოდ ვთეთრდები.
შენ არ იდარდო, დრო კიდევ დ