Бугун бошим қотди, оғринди дилим, Юрагим негадир тиғлагим келди, Балки зерикдимми ортимга қараб, “... Шу бугун негадир йиғлагим келди...”! Онамни соғиндим кўзларимда ёш, Отам кўрмоқликни ихтиёр қилди, Чангитиб улғайган кўчаларимда, “... Шу бугун негадир йиғлагим келди...”! Ҳар куни иш дея эгилди қаддим, Қўлларим ғазабдан муштда тугулди, То кайга шу аҳвол дея юрагим, “... Шу бугун негадир йиғлагим келди...”! Тўйлардан мосиво бўлиб юрибман, Ватаним қуёши порлади, кулди, Соғинч азобидан сабрим тўлибон, “... Шу бугун негадир йиғлагим келди...”! Мусофир одамни одам қиларкан, Баъзилар бир-бирин устидан кулди, Вагон эшигига суянган чоғим, “... Шу бугун негадир йиғлагим келди...”! Аллоҳ мадад бергин