Ամռան մի օր հուսալքված ու նեղսրտած Մտածում եի թէ ինչ անեմ ինչպես ապրեմ Թէ ում դիմեմ որ որ ինձ օգնեն Ոտքերս ինձ տարան մի հովվի տուն Հովիվը նայեց ու ինձ հասկացավ Ու մի շատ խոհեմ զրույց սկսեց Հարց տվեց նա ինձ Բու հավատում ես մեր Տեր Հիսուսին Գոնե մեկ մեկ աղոթում ես դու և ինչ ես խնդրում դու մեր Տիրոջից Ես? ես միշտ խնդրում եմ ու աղոթում եմ Իմ բալիկներին առողջություն, սեր ու հավատք Իսկ քեզ ,քեզ համար ինչ ես խնդրում: Ինձ համար! ու ընկա մտքերիս մեջ Ինձ համար?հա հիշեցի Համբերություն եմ խնդրում Տալիս է քեզ համբերեւթյուն? Հարցրեց նա ինձ: Այո տալիս է նա ինձ Ծավ համբերություն Իմ ամբողջ կյանքս ես համբերում եմ ու պայքարում եմ: Ու նա ինձ ասաց խնդիր աստծուն Թող քեզ նա տ
Друзья! ВНИМАНИЕ! Почти все аккаунты В Одноклассниках на данный момент подвергаются атакам хакеров. Затем ваше ФИО и ваш профиль используются для открытия нового -аккаунта (профиля). После этого пытаются уговорить ваших друзей,принимать вас заново как друга. Готово — теперь они смогут ломать вашу жизнь. Ваши друзья подумают, что это ваш аккаунт и примут запросы о дружбе. С этого момента пираты могут от вашего имени писать, что хотят. Ответственно заявляю, что у меня НЕТ планов открыть новый профиль (аккаунт) . Поэтому прошу не принимать повторного предложения дружбы якобы от меня! Копируйте и публикуйте это сообщение на вашей странице, чтобы предупредить своих друзей. А также я не прош
Ամառվա շոգ օրերից մեկն եր արևը այրում եր ամեն ինչ: Հանգստյան տան սենյակներ ից մեկում մի միայնակ կին եր հանգստանում: երկար տարիների դժվար աշխատանքից հետո գտնվեց ժամանակ և հնարավորություն վերջապես հանգստանալու: Նա իր գրած ոտանավորներն եր տեղադրում սայտում երբ մեկը սկսեց գրել և հիանալ նրանով և նրա գրած ոտանավորներով: Կինը շատ տխուր եր և չեր ցանկանում շփվել և խորը հարաբերություններ ունենալ որևիցե մեկի հետ: Բայց տղամարդը շատ համառ եր ու ամեն օր համոզում եր ու սեր առաջարկում, թէ խանդում պարզ չեր: երկար շփվելուց հոտո ( ասեմ որ կնոջ անունը Վարդ եր իսկ տղամարդուն Գոռ )Վարդը հասկացավ ,որ Գոռը իսկապես սիրահարված է:Վարդի մոտ ել առաջացավ զգացմո
Հետ նայիր հայ ազգ անցյալտ թերթիր Հուշերիտ խորքից Ապրիլ 24 ի օրը դու հիշի Այս ամիսը մեր հայ ազգի համար Շատ ողբերգական ու ճակատագրական Ամիս է եղել 1915թվին քանի քանիսին(միլիոններին) Մորթին կոտորին սրախող արին Մեր ու մանուկ չհարցրին Ախ բոլորին կամ մորթեցին կամ գերեցին Արաքսը դարձավ արյան մեծ հեղեղ 1,5 միլիոն մի քանի օրում ջարդի ենթարկին Հողերս հայկական մնաց Օսման ին Հայ օրիորդ ներին վերցրին գերի ասկյարներն անսիրտ Մեկ դար է անցել բայց չենք մոռացել Ու երբեք երբեք չենք ել մոռանա Չէ ինչ մոռանանք մենք պահանջ ունենք Վայրագ թուրքերից Հողերն հայկական հետ պիտ ստանանք Ամբողջ աշխարհն պիտի մեզ օգնի: Ու պիտ ստանանք` մեր Ղարսը Վանը, Արդահանը և........ Հեղ.Վառվառա Հովսեփյան