დაქროდა ქარი შენს ქუჩაზე და იყო სევდა,
ჩემი გონება შენს სურათებს შეშლილი ხევდა,
გული ტიროდა უსაშველოდ ენატრებოდი,
მე უბედრი ცის ცრემლებსაც ვებრალებოდი.
დღესაც ვერ შევძლებ გავცე პასუხი მე ამ შეკითხვას,
მთვარიან ღამეს დაგელოდები ძალიან დიდხანს,
ვფიქრობდი შენზე, ვოცნებობდი, ვჩქარობდი ნახვას,
შენ არ მოხვედი და წაართვი ფრთები ჩემს ნათქვამს.
იქნებ არ გახსოვს ჩემი სითბო ,ნაზი ფერება
და ჩემ მაგივრად იქნებ უკვე სხვა გეფერება,
იქნებ შენ უკვე სხვისი ბაგის ამბორით თვრები,
მე კი შენი ცხოვრებიდან უკვალოდ ვქრები...

g ()

18 мар 2015

ერთ ლამაზ ღამეს,გაგიტაცებ ჩემს
სამყაროში... რომ შეგაჩვიო, უნებლიე
თვადავიწყებას... ჩაგეხუტები და გაყინულს,
ისე გაგათბობ... ვერასდროს შეძლებ,იმ
ალერსის გადავიწყებას! სულ დაგიკოცნი,მაგ
ცინიზმით ანთებულ სახეს!. დროს
გავაჩერებ...საუკუნეს შესთხოვ განგებას,
ნეტარებისგან გადაგავიწყებ საკუთარ
სახელს,.. სულს მოვედები..გულს
წაგართმევ,მაგ გულს თავნებას!. გასწავლი
ფრენას...მითიური ფრთების გარეშე... თოთო
ბავშვივით, ჩემს სუნთქვაზე გაგეღვიძება. ..
მოგეფერები მაგ უძირო...ლამაზ თვალებზე,..
დავიღლები და...შენს მკლავებში
ჩამეძინება!. . ჩემო ოცნებავ, აღარმოგცემ
წყენის უფლებას... ფრენას გასწავლი, მაგრამ
მხოლოდ ჩემი იქნები... დაგატყვევებ და
თავად მოგცემ თ ა ვ ი ს უ ფ ლ ე ბ ა ს.. ჩემში
იქნები... ზედმეტია ფუჭი სიტყ