********************ჯარისკაცი********************როცა საქართველოს უტევდა მტერი როცა ტიროდა ქართველი ერი,როცა საქართველოს დიოდა მტვერი იხოცებოდა ბავშვი და ბერი... როცა ბავშვების ისმოდა ტირილი და როცა შავებს იცვავდა დედა,როცა ისმოდა სიმწრის ყვირილი როცა სუფევდა ჩვენს ირგვლივ სევდა...იჯდა ხის ძირას დაჭრილი კაცი, საბრალო მტრისკენ ვეღარ გარბოდა, ობლად მიგდებული ჩვენი ჯარისკაცი ჩაფიქრებული მისთვის ამბობდა,ღმერთო მომეცი ადგომის ძალა მე მინდა ჩემს მტერს გული გაუპო,მსურს რომ გავიქცე მე მტრისკენ ჩქარა ჩემი სამშობლო მას არ გაუყო..ღმერთო მომეცი ხელი რომ ავდგე, მსურს ჩემი მტრების დავლიო სისხლიმომეცი ძალა მაგრად რომ დავდგე და რო მოვიკლა მე მათი ზიზღი.,მწამს უნდა მოვკვდე დავლიო სული გახსოვდეს მუდამ მიყვარ