Марди фақире нафақаи модар, ҳамсар ва фарзандонашро ба уҳда дошт. У назди сарватманде ҳамчун хидматгор кор мекард дар кори худ бисёр содиқ буд ва бо беҳтарин сурат аз уҳдаи кораш мебаромад. Ин мард рӯзе ғайб заду ба кор наомад. Сардораш ба худ гуфт: Аз ин пас ба ин хидматгорам маблағи зиёдтар медиҳам, то аз кор наравад, чунки медонад, ки ман ба ӯ ниёз дорам ва шояд маблағи камаш додаам, ки ба кор наомад. Вақте, ки ин марди фақир баъд аз рӯзе, ки ғайб зада буд, дубора ба кор омад. Сардораш он маблағи зиёдатиеро, ки ба худаш аҳд баста буд, ба ин марди фақир дод. Марди фақир аз сардораш напурсид, ки чаро ба ман маблағи зиёдати додаед? Ҳаминтавр баъд аз чанд рӯзе, ин хидматгор дубора ғайб заду б