ადამიანს არ ანგრევს მხოლოდ ის, რაც დაკარგა…
ყველაზე მტკივნეული ის წამია, როცა ხვდები —
შენი ნდობა არასწორ ხელში იყო,
შენი რწმენა არარსებულ საფუძველზე იდგა,ის დაპირებები, ის „ვითომ“-გულწრფელობა — მხოლოდ ლამაზად შეფუთული სიცრუე იყო.
შენი გულწრფელობა კი სხვის თამაშად იქცა.
ტყუილი მხოლოდ ფაქტს არ ანგრევს.ის ანგრევს წარსულს, მოგონებებს, საკუთარ არჩევანზე რწმენას.
ეს სწორედ ის წერტილია, სადაც ადამიანი ან ინგრევა ან იბადება თავიდან.
გამოფხიზლება ყოველთვის მტკივნეულია, რადგან სიმართლე იშვიათად მოდის რბილად. ის მოდის როგორც ცივი წყალი — სუნთქვას გიკრავს, მაგრამ გაღვიძებს. იმ წამს ხვდები, რომ პრობლემა მხოლოდ სხვის ტყუილში არ იყო, არამედ იმაშიც, რამდენად უპირობოდ ენდე.
და მაინც… ამ ტკივილს აქვს ერთი