Левая колонка

merab chxobadze

Последний визит: 14 ноя 2019

Фильтр

ქარი იტაცებს ყვითელ ფოთლებს და სადღაც მიაქვს,
წვიმა ასველებს მყუდრო ქუჩას და ნაზად კოცნის,
დღე კი ილევა, ეფერება ბოლოჯერ ნიავს,
თვალებს არ უნდათ დაჯერება, რომ აღარ მოდის.

არის ცრემლები, არის დარდი,არის სიცივე,
არის გრძნობებიც დარჩენილი სევდიან გულში,
წვიმა არ წყდება,არც შეწყდება, მუდამ იწვიმებს,
ვარ უნუგეშოდ ჩავარდნილი ამ სიყვარულში.

ზეცა მძიმეა, უიმედო წვეთები სცვივა,
საღამოვდება, მარტოობით სავსეა ქუჩა,
ირგვლივ ხეები სველდებიან, ჩემსავით სცივათ,
ვხვდები არ მოვა,უკვე ვხვდები და თვალებს ვხუჭავ...

„ნუთუ ისაა?! ნუთუ ბოლოს მაინც მოვიდა?!
არა, ისაა! ისიც სველი აქეთკენ მოდის!
ჩვენ გავიარეთ გრძნობის ომი და იმ ომიდან
გამოვაღწიეთ და ის ახლა აქეთკენ მოდის!

რა დროს წვიმაა? რა დროს ქარი? რა დროს სი