Mendan kechib
ketar bölsang
közlarimni yumib ket, Yetim qolgan
sevgimizni tuproqlarga kömib ket,
Birga bölgan damlarimiz yuragimdan
yulib ket, Armonlaring tashlab menga quvonchimni olib ket, Eng söngi bor
nigohingni nigohimga qadab ket, Tosh
yuraging bir parchasin men baxtsizga
atab ket, Yomg'irdayin köz yoshlaring
yöllarimga sepib ket, Qaytmas bölsang
bag'ritoshim qabrimga gul ekib ket..
Yoshlikda yarashish oson edi. Mitti barmoqchalarimiz bilan miris-miris qilardik. Bizdan baxtli yo'q edi. Endichi: oldin u kelib uzr so'ramaguncha yuraveramiz... Ulg'aydikda... G'ururimiz o'zimizcha...