Фарзанд деди: Онам менга ўз улушларини таомимга қўшар ва ўзлари эса жуда ҳам оз ер эдилар. Бир куни мен уларга «Эй она, керак эмас. Бу ахир сизнинг улушингиз» десам ҳам: «Мен оч эмасман болам» деб менга балиқ бердилар. Сўнгра менга кулиб боқиб «Мен унча балиқни хуш кўрмайман-да. Сен еявер, ош бўлсин», дедилар. Мен уларни кўп толиқишларини кўрар эдим. Лекин менга «Менинг толиққаним йўқ, саломатлигим жуда ҳам яхши» дер эдилар. Ичишларига сув келтирсам, улар менга «Мен чанқоқ эмасман болам, ўзинг ичақол» дер эдилар. Отам вафот этганларидан сўнг бошқа турмуш қурмасликка қарор қилдилар. Ва менга «Мен бошқа ҳеч ким билан турмуш қуришни истамайман. Мен фақат сен учун