გაზაფხულია... თუმცა იგრძნობა კვლავ ზამთრის სუსხი... ციდან აღარ წვიმს, თვალები კი ისევ სველია.. სიყვარულია.. თუმც სიძულვილს კვლავ აქვს ადგილი, სულს კვლავ სწყურია.. თუმც წყალია ირგვლივ ულევი. კვლავ მიხარია.. თუმც გულს დამრჩა სევდა უთქმელი... კი ბევრი ითქვა, სათქმელი კი დარჩა ულევი. შენთან გათენდა, ჩემს გულში კი ისევ ღამეა.. მე ისევ გეძებ, თუმც აქა ხარ,გულის უბეში...
ჩემი ყველაზე დიდი განძი სუფთა უბოროტო, .გულწრფელი გულია, მადლობა ღმერთს რომ ასეთი ვარ.... და მადლობა მათ ვინც ამას ხედავს და ჩემთანაა.. ამ გულს ღალატი არ ჩვევია... ამ გულს სიყვარული ასწავლეს... ამ გულს მეგობრობა ასწავლეს...ამ გულს ტირილი ასწავლეს...სიმღერა ასწავლეს სიყვარულზე...ტკივილიც ასწავლეს და მისი ატანაც, მაგრამ ბოროტება არ უსწავლებიათ...არც ბოღმა და შური და მე ამაყი ვარ რომ ეს გული ჩემს მკერდში ცემს......