მიყვარს ღამე, სიჩუმე რომ ისმის... ვიცი, დილა გათენდება ბოლოს... პოეტობა – დამითმია სხვისთვის... მე, სიყვარულს დავჯერდები მხოლოდ... ირვლივ ისევ – ბურუსია, ნისლი... აგერ, ღამეც დამათენდა თითქოს... არასოდეს შემშურდება სხვისი... მე ვიკმარებ სიყვარულს და სითბოს... თქვენთან ერთად, მეც სიყვარულს ვეძებ... როგორც ყველას, მეც მჭირდება შველა... ახლა ვხვდები, რატომ ვსუნთქავ ლექსებს... და რატომაც შემიყვარდით ყველა... ახლა, დილაც ახმაურდა სადღაც... სექტემბერიც, გავაყოლეთ წარსულს... მერამდენე ოქტომბერი დადგა... და რაც იყო, დავიწყება არ მსურს... მიყვარს ღამე, თქვენი ხმა რომ მესმის... თქვენი სუნთქვა, მე სიცოცხლეს მითბობს... სიყვარული გაიმეტეთ ჩემთვის... მე ხომ თქვენგან, სხვას, არაფერს ვითხოვ