ОНАИЗОР
(жуда таъсирли)
Уларнинг келажаги учун кеча-ю кундуз даладан бери келмадим, уйли-жойли қилдим, мана, бугун эса эски кулбада менинг ўрним, қариганда хор бўлдим...
Онахоннинг ичидан шу ҳаёллар ўтиб, уйига кириб кетди ва кўрпасига ўраниб, ётиб қолди...
Қиш. Ҳамма ёқ оппоқ қор. Яна қор ёғишда давом этяпти. Ҳамма уйидан чиқмайди, печка ёқиб, иссиқ чой ичиб, ўзаро суҳбатлашади. Ойнур момо эса печкасини ёқолмай оввора, хонаси тутаб, кўз очиб бўлмасди. Ўтинлари қорнинг тагида қолиб кетганлиги учун нам тортиб қолган, хона эса совуқ, Ойнур момо ўғиллардан ёрдам сўрашга жазм этиб, деворнинг ёнига борди ва чақира бошлади.
Аввалига ҳеч ким чиқмади, сўнгра бир набираси деворнинг у тарафидан