Günlərlə telefonun susursa bu tənhalıq deyil. Bu pis dostlardır. Saatın çıqqıltısını eşidirsənsə bu tənhalıq deyil. Bu çoxlu boş vaxtdır. Heç kimi gözləmirsənsə bu tənhalıq deyil. Bu pessimizmdir. Özgənin həyatından ogurlayıb öz həyatını tamamlamaga çalışırsansa bu tənhalıq deyil. Bu özünə inamsızlıqdır. Danışmaga kimsə yoxdursa,özün-özünlə danısırsansa bu tənhalıq deyil. Bu xəstəlikdir. Günlərlə otaqdan çıxmayıb aglayırsansa bu tənhalıq deyil. Bu depressiyadır. Fikirləşirsənsə ki səni heçkim başa düşmür bu tənhalıq deyil. Bu eqoizmdir. Çarəsizlikdən qışqırmaq istəyirsənsə bu tənhalıq deyil. Bu ağrıdır.Heç kimə lazım deyilsənsə bu tənhalıq deyil. Bu özünü aldatmaqdır. Tənhalıgı biz özümüz ic
Gözyaşının dadını bilərsənmi? Gözyaşı dedimsə gözlərdən süzülən deyil. . . Hanıbu ürəkdən süzülən vara : acı , kədər ,həsrət yüklü . . . Süzülərkən ürəyindən bir parça qoparıb apararlar . . . Için sızlayar ,ürəyin yanar amma nə fayda . . . Axar onlar tapdığı qırıqlara . . . Qanadır yaralarını ,köz olar ürəyindəki yanğınlara . . . Hər damlada səni qışqırar bu ürək . . . Səni çağırar yanlızlıqı pozmağa .!!!