Ё Илохи хамрахам имон куни,
Талхии чонканданам осон куни.
Рахматат дарёи ом аст, беканор,
Бар сарам хар лахзае селон куни.
Нури имон бар дилам махкам бикун,
Хам халос аз чанголи шайтон куни. Гуфтаи «ло такнату мин рахмати»,
Хам Гафури, ваъда дар Куръон куни.
Хам ба хакки дах сифотат, эй Карим,
Катрае аз Кавсарат эхсон куни.
Дар шаби аввал ба гури тангу тор,
Андар он шаб соате мехмон куни. Бар саволи Хазрати Мункар Накир,
Як тараххум бар мани хайрон куни.
Хонаи гурам, ки пур аз муру мор,
Равзае аз чониби Ризвон куни.
Рузи махшар аз сиротам бигзарон,
Суи чаннат хам бари, шодон куни. Ман гамгинам, хам хичил аз кардахо,
Бо тачаллои Худат хандон куни.
Ё Рабб