E L V İ N

Qaranquş ve insan: Bir gün bir qaranquş gelir sevdiyi insanın penceresinin yanına döyür adam açır pencereni qaranquş deyir: men seni sevirem aç pencereni girim içeri adam yox deyir ve pencereni örtür yenede gelir aç pencereni girim içeri yene yox deyir üçüncü gün yene döyür pencereni aç girim içeri adam hirslenir ve qaranquşu qovur qaranquş küsür uçur.

Günlerin bir günü yazıq ve ağıllı uşaq mektebe gelir sinifdede müellimin stolu çoxdan sınığ imiş bu uşaqda gelir düz bu stola bilmeden toxunur stol qrılır düşür yere bu anda drektor girir sinife bunları görür ve çox esebleşir bu yazıq uşaqı o qeder danlayırki uşaq az qala ağlasın ve zeng vurulur tenefüsde uşaqın biri deyir: eyer bu söz bunun valdeyinlerine getse bu yazıqa inanmiyacaqlar gelin heremiz 20-mi qepiyden yığaq stolu temir

edek.bu qeder odur ki, hamımız her bir işde birlik yaradaq.