ამდენი ერთად შეყრილი სევდაგულის კუნჭულში ვერ, დავატიემე,უშენობა არ მაპატიოშენ,უჩემობას, არ გაპატიებ...თებერვალს წყალი ჩაუდგა უკვედა ეს ზამთარიც გადავათრიეთუ,დაგივიწყო, არ მაპატიოთუ, დამივიწყე, არ გაპატიებ...მრავალი ფერი მოქვს გაზაფხულსდღეო, სხვაგვარად გაიაპრილებსხვა, გაზაფხული, არ მაპატიოსხვა, შემოდგომას, არ გაპატიებ...აღარ, მინდიხარ გრძნობების ღელვავთუკი, ერთხელაც არ ამატირემე, უცრემლობა, არ მაპატიოშენ კი, ყალბ ცრემლებს, არ გაპატიებ...როცა, სიცოხლე დაღლილი მზერითსადღაც უფსკრულთან გაინაპირებსმე ეს სიცოხლე, არ მაპატიოშენ კი სინანულს, არ გაპატიებ..საკუთარ სულში ვხარშავ ჯოჯოხეთსასე, სიცოცხლეს აღარ ვაპირებეს სიყვარული გთხოვ, მაპატიოჩემს სიკვდილს? ვფიცავ, მე გაპატიებ...ამდენი ერთად შეყრილი სევდაგ