Ба номи худои бахшанда ва мехрубон. Фикр баьдан андеша..... Марде пеши занаш омаду гуфт: Намедонам имрӯз чи кори хубе кардам, ки фариштае наздам омад ва гуфт, ки як орзу кун ва ман бо розигии Аллох фардо баровардааш созам. Зан гуфт: Мо 16 сол аст, ки бо ҳам зиндагӣ мекунем аммо то ҳол фарзанддор нашудаем, орзу кун, ки соҳиби фарзанд шавем. Мард ба назди модараш рафт ва моҷароро ба ухам нақл кард. Модар гуфт: Ту, ки медони ман солҳост нобино шудаам ва сахт дар азобам, орзу кун ки чашмонам шифо ёбанд. Мард аз назди модараш ба назди падараш рафт, падараш гуфт: Солҳост, ки корҳои ман бебарор анҷом меёбанд ва ман бисёр қарздор шудаам, аз он фаришта талаби пули бисёре кун. Мард зиёд фикр кард, ки