Iltimos oxirigacha uqing. U öziga ishongan, mag'rur edi. Köchada ham avtoriteti yomon emasdi. Unga tungi sayrlar, döstlari bilan pivoxörlik qilish, katta ekranlarda futbol körish yoqardi. U kichikligidan uyiga kech qaytishga odatlangandi. Uning bu odati onasiga ma'qul emasdi. U onasi tanbeh berganida xöp derdi-yu bu odatini hech tashlay olmasdi. Bu hol shunday davom etavergach, ona har kuni o'g'liga oson bölishi uchun ovqat, non va boshqa zarur narsalarning turgan joyini qog'ozga yozib, muzlatgich eshigiga yopishtirib qöyadigan böldi. Kunlar shu zaylda ötar, onaning eslatma qog'ozlari ham kundan-kunga rivojlanib borardi: unda endi faqat zarur narsalarning joylari emas, balki ba'zi talab, ilt