Ғамгин машав аз он чӣ мардум бо ту карданд, бубин, ки эшон бо Худо чӣ карданд
Аз Аҳмад (р) дар китоби "Зуҳд" оварда шудааст:
"Ҳар ойина Аллоҳ мегӯяд, ки аҷабо аз барои ту эй фарзанди одам, ки туро ман халқ кардам, аммо дигареро ба гайри Худо мепарастӣ, ва ризқ додам туро, аммо ту дигареро шукргузорй менамоӣ. Аз ту талаби дӯстӣ мекунам бо неъматҳоям бо ту ва ҳол он ки ман беҳоҷат астам аз ту, ту бошӣ аз ман талаби ғазаб мекунӣ бо гуноҳҳоят. Ҳол он ки ту фақир ҳастӣ дар ҳузури ҷалоли ман. Некиҳоям пайваста ба сӯйи ту фароянда аст ва аммо бадиҳои ту ба сӯйи ман бароянда аст"
Оре, Исо (а) дар сират беморро даво кард ва кӯрҳо аз давои ӯ бо иродаи Худованд бино шуданд. Аммо ҳамаи онон душманони