"რა ჩქარა მიფრინავს წლები! და კვლავ კითხულობ: რა უყავი შენს წლებს? სად დაასამარე შენი საუკეთესო ხანა? ცხოვრობდი თუ არა შენ? შეხედე, - ეუბნები საკუთარ თავს, - შეხედე, რა აუტანელი ხდება ქვეყნად ყოფნა. კვლავ ჩაივლის წლები, მათ მოჰყვება პირქუში მარტოობა, მოგკაკვავს უამური სიბერე, შემდეგ კი დარდი და ნაღველიც გაჩნდება. ფერი ეცვლება შენს ფანტასტიკურ სამყაროს; დაჭკებიან, გაქრებიან შენი ოცნებები და ხიდან ჩამოცვენილი ყვითელი ფოთლებივით განიბნევიან..."