Азизим, деворда чиқиллар соат,
Куну тунни бўлдик йигирма тўртга.
Соат буйруғига қилиб итоат.
Ўзимни ташлайман тафти йўқ ўтга.
Саҳар — одамлардан югуриб, ўзиб,
Ишхонага қадар қўяман пойга.
Кундуз — ўлтираман сочларим тўзиб,
Ўзим столда-ю, хаёлим ойда.
Кундуз — латифалар айтаман йиғлаб,
Қалам қитирлатиб сураман хаёл.
Ўйлайман: кимдандир сафсата тинглаб,
Менн унутмоқда мен севган аёл.
Оқшом — хнёбонда шеър кезадн маст,
Оқшом мени кўриб силкитасан қўл.
Дўстгинам, музладим, эритгин бирпас…
Дўстгинам, ўлгунча ёнгинамда бўл!
Бесабр панжалар бир-бирин излар,
Кўзларинг ўқийди вафодан достон.
Оқарар, бўзарар, ловуллар юзлар,
Фалак замин бўлар, ер бўлар осмон…
Азизим, ярим тун. Музладим, қотдим,
О