"ადამიანს ჰგონია,მარტოობა ტაჯავს,სინამდვილეში მარტოობის შეუძლებლობა ტანჯავს,ის ტანჯავს,რომ,ვინც უცხო ჰგონია,ვერ გაუუცხოებია,ვისაც უფსკრული აშორებს,ვერ დაშორებია,ვისაც გაექცა,ვერ გაქცევია.უამრავი უხილავი ძაფი,რომლებიც მოყვასთან გაკავშირებს,წამდაუწუმ ირხევა და ვერ ივიწყებ,იმას ვინც მეორე ბოლოშია.თორემ ისეთი მაკრატელი რომ გაშოვნინა,რომლითაც ამ ძაფებს გადაჭრიდი,მაშინ მართლა მარტო დარჩები,მთელი სამყარო შენში იქნება,მთელ სამყაროში შენ იქნები,შენ იქნები მთელი სამყარო და მიხვდები,რომ ეგოიზმი უაზრობაა,პატივმოყვარეობა უაზრობაა,შური უაზრობაა.აი,ჩვენი წყაროც! "
ჯემალ ქარჩხაძე